അക്ഷരങ്ങളുടെ ലോകത്ത് സ്വപ്നസഞ്ചാരിയായ എന്റെ എഴുത്തിനു കൃത്യതയും, കയ്യടക്കവും ആസ്വാദ്യതയും കണ്ടെന്നു വരുകയില്ല , ക്രമേണ അവയിലേക്കു എത്തിപെടാനുള്ള ഒരു സഞ്ചാരമാണ് .നിങ്ങളുടെ സത്യസന്ധമായ അഭിപ്രായങ്ങളും പ്രോത്സാഹനങ്ങളുമാണ് ആ യാത്രയുടെ ഊർജ്ജം....

ചൊവ്വാഴ്ച, ഫെബ്രുവരി 25, 2014

ജന്മധര്‍മ്മം

ജീവിത സന്‍ഡ്യയുടെ ഭീകരയാമങ്ങളില്‍
ആശയറ്റ് അലയും മാതാപിതാക്കളെ
കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കല്ലേ ആധുനികയുഗപുരുഷരേ
ഏകാന്തയുടെ ആഴകയങ്ങളില്‍ കൈവിടല്ലേ !
വാര്‍ദ്ധ്യക്യത്തിലെ ഒരു ഉന്നുവടിയായി മാറിടാന്‍
ഈ പുരുഷായുസ്സിലെ ജന്മധര്‍മ്മം നിറവേറ്റാന്‍
ഒട്ടും അമാന്തിക്കരുതേ മടിക്കരുതേ
ചെയ്തു തീര്‍ക്കാം എന്നു നിനച്ചിരുന്നാല്‍
ഒരു പക്ഷേ നീ അരികിലണയും മുമ്പേ  ,
പറന്നുപോകുമവര്‍ വിദൂര ലോകത്തേക്ക്
കുറ്റബോധത്തിന്‍ കൈപ്പുനീര്‍ നുകര്‍ന്നു
ശേഷിക്കും ജന്മം തീര്‍ക്കണം ഈ ഭുവതില്‍
സര്‍വ്വവും തച്ചുടയ്ക്കും സര്‍വ്വനാശിയായ
ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത അതിഥിയായ
മരണത്തിനു നീയും അവരും ഒരു പോലെ.

ബുധനാഴ്‌ച, ഫെബ്രുവരി 19, 2014

ബിമാനത്താവളങ്ങള്‍

കേരളത്തിലെ ഓരോ പഞ്ചായത്തിലും ഓരോ ബിമാനതാവളങ്ങള്‍.. എന്തു സുന്ദരമായ സ്വപ്നം . ദീര്‍ഘവീക്ഷണമുള്ള തൊമ്മന്‍ സാറിനെ കുറ്റപ്പെടുത്താനാകുമോ.തീരേ വികസന ബോധമില്ലാത്ത അറു പഴഞ്ചന്‍ വികസനവിരോധികളെന്താ ചിന്തിച്ചേ.മലയാളിയുടെ ആളോഹരി വരുമാനം ബിമാനംകുതിച്ചുയരുന്നത് പോലെ ഉയരുവല്ലേ..ഇനിയുള്ള കാലം എല്ലാ വീടുകളിലും ഓരോ ചെറു ബിമാനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകിലെന്നു ആര്‍ക്കു പറയാന്‍ പറ്റും..അതിനുള്ള ഒരു ചെറിയ ചുവടു വയ്പ്പു മാത്രമാണു ഈ ആറന്മുളയിലെ ബിമാന താവളം..ഞമ്മടെ കൊച്ചു നാട്ടിന്‍ പുറത്ത് ഒരു ബിമാനം വന്നിറങ്ങതും പറന്നു പൊങ്ങുന്നതു ഓ ഓര്‍ത്തിട്ട് തന്നെ രോമാഞ്ചമണിയുന്നു.. ഇനി ഇവിടെ ഈ ഒണക്ക വയലൊക്കെ വെച്ചിട്ട് എന്തൂട്ടാ കാര്യം.ഇപ്പോള്‍ തന്നെ പാടത്തു പണിയെടുക്കാന്‍ ഒരു ബംഗാളിയേ പോലും കിട്ടാനില്ലെന്നേ. ഇതൊക്കെ നികത്തി ബിമാനതാവളം പണിയണം.ഇനി പാടം പൂത്തകാലം എന്നൊന്നും പാടാന്‍ പറ്റില്ലെന്നേയുള്ളു പകരം ബീമാനം വന്നിറങ്ങും കാലം എന്നൊക്കെ മാറ്റി പാടി സായൂജ്യമണിയണം.അത്രേയുള്ളു..
പക്ഷേ ഇങ്ങനെ പണിഞ്ഞു ഇവയിലൂടെ ബസ്സ് സര്‍വീസു കണക്കെ  ബിമാന സാര്‍വീസ് തുടങ്ങിയാല്‍ ഈ ബിമാനങ്ങളെല്ലാം കൂടെ തലയ്ക്കുമീതേ കൂടെ പറന്നു വല്ല എടങ്ങേറോ മറ്റൊ ആവുമ്മോ എന്നതാണു ലേഖകനുള്ള ഓരേ ഒരു പേടി.നാടിന്റെ വികസനം വികസിച്ചു ഇനി അങ്ങു അറബികടലും നികത്തേണ്ടി വന്നാലും പ്രശ്നമില്ല..പറ്റുമെങ്കില്‍ അറബി കടലിന്റെ ഒരു ഭാഗം നികത്തി നമുക്കു ഈ ബിമാനങ്ങളെല്ലാം കൂടി ഒരുമ്മിച്ചു പാര്‍ക്കു ചെയ്യാന്‍ ഒരു വലിയ മൈതാനവും ഉണ്ടാക്കാം.. സഹ്യനിങ്ങനെ മാനം മുട്ടെ നില്‍ക്കുന്നത് കൊണ്ട് നികത്താനുള്ള മണ്ണു അന്വേഷിച്ചു അങ്ങു ഉഗാണ്ടയിലൊന്നും പോകയും വേണ്ടാ..

nb:ദേ ഞാനിപ്പം വരാം ഈ പറയുന്ന സമയത്ത് എന്റെ വീടോ മറ്റോ വികസനത്തിന്റെ വേലിയേറ്റത്തില്‍ ബിമാനത്താവളത്തിനോ മറ്റോ പൊളിച്ചോന്നു നോക്കിയിട്ട് ദാ വന്നു..


ശനിയാഴ്‌ച, ഫെബ്രുവരി 08, 2014

ആട് ചിരി

അപ്രതീക്ഷിതമായിട്ടായിരുന്നു അവള്‍ അവന്റെ മുമ്പില്‍ വന്നത്.ഇനി ഒരിക്കലും കാണില്ല എന്നു ധരിച്ചിരുന്ന രണ്ടുപേരുടെ നീണ്ട കൂറേ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷമുള്ള ഒരു കണ്ടുമുട്ടല്‍, അവളെ കണ്ടപ്പോള്‍ രാമുവിനു പണ്ട് പുഴകടവില്‍ നാരിനിരാട്ട് കാണാന്‍ പോയപ്പോള്‍ പോലും  ചതിച്ചിട്ടില്ലാത്ത തന്റെ രണ്ടു കണ്ണുകളേയും വിശ്വസിക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. താന്‍ കാണുന്നത് എതോ സ്വപ്നമാണോ എന്നറിയാന്‍ വേണ്ടി സ്വന്തം കൈകളില്‍ നുള്ളി നോക്കി, നല്ല വേദനയുണ്ട് , ഇത് സ്വപ്നമല്ല യാഥാര്‍ത്യം തന്നെയാണ്.അപ്രതീക്ഷിതമായി അവള്‍ മുമ്പില്‍ വന്നു രാമുവല്ലേ എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ കൈവിട്ട് പോയ സ്വന്തം പട്ടത്തെ നോക്കി അമ്പരന്നു നില്‍ക്കുന്ന കൊച്ചുകുട്ടിയേ പോലെയായി അവന്‍ മാറി,  ഓര്‍മ്മകള്‍ അവനെ കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ പുറകിലേക്കു വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടു പോയി.

കോളേജിലെ രണ്ടാം വര്‍ഷം,ജൂനിയേഴ്സിന്റെ ഇന്റെറ്വ്യൂന്റെ സമയമാണു. ക്ളാസും കട്ട് ചെയ്തു കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം കന്റീന്റെ പരിസരത്തിരുന്നു അതു വഴി പോകുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളുടെ എണ്ണവും എടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോളാണു, ഒരു നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ സുന്ദരിയായ ഒരു കിടാവ് അച്ഛനോടൊപ്പം ഇന്റെര്‍വ്യൂവിനു വരുന്നത്.അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ തമ്മിലൊന്നു ഇടഞ്ഞു, ജീവിതത്തില്‍ ഇതു വരെ ഒരിക്കല്‍ പോലും കാണാത്ത രാമുവിനേ നോക്കി ആ പെണ്‍കുട്ടി പുഞ്ചിരിച്ചു, വളരെ നാളായി പട്ടിണി കിടന്നവന്റെ മുമ്പില്‍ വന്നു വീണ ഒരു മധുരമുള്ള മാമ്പഴമായിരുന്നു രാമുവിനു ആ പുഞ്ചിരീ,അവന്‍ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു " ഈശ്വരാ ഇതു വരെ തന്റെ ഈ മോന്ത നോക്കി ഒരുത്തിയും ചിരിച്ചിട്ടില്ല ഇനിയെങ്ങാനും ആളു മാറിയതാണോ",ദാഹജലത്തിനായി കൊതിക്കുന്ന വേഴാമ്പല്‍ പോലെ എതെങ്കിലും ഒരു സുന്ദരിയുടെ നോട്ടതിനായി കാത്തിരുന്ന രാമുവിനു ആ ചിരി തന്നെ അവന്റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കു പുതിയ നിറങ്ങള്‍ നല്‍കാന്‍ ധാരാളമായിരുന്നു.പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല ഒരു യന്ത്രം കണക്കെ അവന്‍ അവളുടെ പിന്നാലെ ഇന്റെര്‍വ്യൂ നടക്കുന്ന ഹാളിന്റെ സമീപത്തിലേക്കു ചെന്നു. അവള്‍ക്കു അവിടെ തന്നെ അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടണേ എന്നു മനസ്സില്‍ സകല ദൈവങ്ങളേയും വിളിച്ചു പ്രര്‍ത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെ നിന്നു.കുറെ സമയത്തിനു   ശേഷം അതാ അവള്‍ ഹാളിന്റെ പുറത്തേക്കു വരുന്നു.അവള്‍ അവനെ നോക്കി പിന്നേയും ചിരിച്ചു, ഡീസലു തീര്‍ന്നു കിടന്ന വണ്ടിക്കു ഫുള്‍ടാങ്ക് ഡീസല്‍ അടിച്ചപോലെ തളര്‍ന്നു നിന്ന രാമുവിനു ആ ചിരി ഒരു പുതിയ ഊര്‍ജ്ജ്യം നല്‍കി, ആ ഊര്‍ജ്ജ്യം അവനെ  2 കിലോമിറ്റര്‍ അകലെയുള്ള ബസ് സ്റ്റോപ്പ് വരെ അവളുടെ  പിന്നാലെ പോകുവാന്‍ ശക്തനാക്കിയിരുന്നു. രാമുവിനു ജീവിതം മനോഹരമായതു പോലെ തോന്നി, അവന്‍ കാത്തിരുന്നു, മനസ്സില്‍ നിറയേ ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ചിരിയുമായി.


അവന്റെ കാത്തിരിപ്പിനു സമാപ്തി വരുത്താനെന്നവണ്ണം ആ ദിവസം വന്നെത്തി..പുതിയ കൂട്ടുകാര്‍ വരുന്ന ദിവസം!. രാമു പുതിയ കുട്ടികളുടെ ഇടയില്‍ ആ നീണ്ടുമെലിഞ്ഞ സുന്ദരികുട്ടിയേ തപ്പി നടന്നു, ഒടുവില്‍ അവന്‍ അന്വേഷിച്ചത് കണ്ടെത്തി, തന്നെ നോക്കി പ്രേമഭാവത്തില്‍ ചിരിച്ച സുന്ദരി അതാ BA ഇക്ണോമിക്സ് ക്ലാസില്‍.കടും നില നിറത്തിലുള്ള ചുരിദാറുമുടുത്ത് ക്ളാസിന്റെ ഒരു മൂലയിലിരുന്ന അവള്‍ കൂടുതല്‍ സുന്ദരിയായതു പോലെ..അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ തമ്മില്‍വീണ്ടും കൂട്ടിമുട്ടി ആ മുട്ടലിനോടൊപ്പം തന്നെ അവളുടെ ചുണ്ടുകള്‍ രാമുവിനെ നോക്കി മന്ദഹസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...ദേ പിന്നേയും അവള്‍ ചിരിക്കുന്നു ദൈവമേ  എനിക്കു എന്തിനിത്ര സൌന്ദര്യം തന്നു അറിയാതെ അവന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു പോയി.. അവന്‍ പതുക്കെ പരിചയപ്പെടാനെന്ന ഭാവത്തില്‍ അവളുടെ സമീപത്തിലേക്കു ചെന്നു..ഹ്രിദയത്തില്‍ ഒരു പെരുമ്പറയുടെ കൊട്ടല്‍ തന്നെ തുടങ്ങിയിരുന്നു.. വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ അവന്‍ അവളോടു ചോദിച്ചു " എന്താ കുട്ടി എന്നേ നോക്കി അന്നു ചിരിച്ചത്.. പറയാന്‍ നാണമാണെങ്കില്‍ പറയെണ്ട എഴുതി തന്നാല്‍ മതി "...അവനെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ മറുപടി ഉടനെ തന്നെ വന്നു " നാണമൊന്നുമില്ല ചേട്ടാ.. ചേട്ടന്റെ ആ കുറ്റിതാടി കണ്ടപ്പോള്‍ വീട്ടിലെ ആടിന്റെ കാര്യമോര്‍ത്ത് ചിരിച്ചതാ".. ഇതു കെട്ട് നെഞ്ചു തകര്‍ന്നു പോയ രാമു തന്റെ സൌന്ദര്യത്തെ വെറും ഒരു പീറ ആടിനോടു താരതമ്യപ്പെടുത്തിയതില്‍ തീര്‍ത്തും നിരാശനും ആശങ്കകൂലനും ആയി...  ആട് ചിരി വളര്‍ന്നു പ്രണയ ചിരിയായി മാറാന്‍ അധികം താമസിച്ചില്ല.

പക്ഷേ ആ പ്രണയം അധികം നീണ്ടു നില്‍ക്കാന്‍ കാലം സമ്മതിച്ചില്ല..സുന്ദരിമാരുടെ ചിരി ബലഹീനതയായുള്ള രാമുവിനു വേറെയും പ്രണയങ്ങളുടെന്ന് എതോ പാരകള്‍ അവളെ വിശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്നു..അങ്ങനെ അന്നു പൊട്ടിയ ത്ന്റെ ആദ്യ പ്രണയത്തിലെ നായിക ഇതാ ഒരു മൂന്നു വയസുള്ള പെണ്‍കുഞ്ഞിനേയും പിടിച്ചു തന്റെ മുമ്പില്‍ നില്‍ക്കുന്നു. ആ കുഞ്ഞിനെ നോക്കി " എനിക്കു പിറക്കാതെ പോയ മൊളാണു മോളേ നീ " എന്നു അവനു പറയണമെന്നു തോന്നി. പോകാന്‍ നേരം അവന്‍ അവളോട് ചോദിച്ചു"വീട്ടിലേ ആടുകളൊക്കെ സുഖമായിരിക്കുന്നോ "... തിരിഞ്ഞു നടന്ന അവള്‍ അവനെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചു. പഴയ ആ ആടുചിരി. അപ്പോള്‍ എവിടെ നിന്നോ ഒരു ആടിന്റെ കരച്ചില്‍ ആ രംഗം കൊഴുപ്പിക്കാനെന്നവണ്ണം അന്തരീക്ഷത്തില്‍ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...